Język ma moc: mówienie o niepełnosprawności z szacunkiem i skupieniem na Osobie

W Fundacji „Jestem Tam” koncentrujemy się na potencjale, a nie na ograniczeniach. Nasza misja to nie tylko kompleksowa terapia, ale także edukacja otoczenia i zmiana podejścia do osób z niepełnosprawnościami i chorobami rzadkimi.

Sposób, w jaki mówimy o niepełnosprawności, ma ogromne znaczenie. Właściwa komunikacja buduje akceptację, zmniejsza stygmatyzację i wspiera włączenie społeczne. Poniżej przedstawiamy pięć kluczowych zasad, którymi kierujemy się w Fundacji „Jestem Tam” i które warto stosować na co dzień.

1. Stawiaj Osobę zawsze na pierwszym miejscu (Język Osób)

Zasada numer jeden: Mówmy o osobie z niepełnosprawnością, a nie o niepełnosprawnym.

• Zamiast:„Niepełnosprawne dziecko” lub „dziecko z MPD”.
• Mów:„Dziecko z mózgowym porażeniem dziecięcym” lub „Osoba, która korzysta z wózka”.

To subtelna, ale fundamentalna zmiana: najpierw jest człowiek (dziecko, podopieczny, nasz pacjent), a niepełnosprawność jest tylko jedną z jego cech lub wyzwań.

2. Wybieraj język pozytywny i neutralny

Unikajmy określeń, które mają negatywny, dramatyczny lub heroiczny wydźwięk. Nasze dzieci to bohaterowie, ale nie dlatego, że oddychają, lecz dlatego, że walczą o swój rozwój i komunikację.

• Unikaj:„Przywiązany do wózka”, „Skazany na chorobę”, „Cierpi na…”.
• Mów:„Korzysta z wózka inwalidzkiego”, „Ma zdiagnozowaną chorobę rzadką”, „Ma złożone wyzwania rozwojowe”.

3. Zrozumienie różnic w diagnozie

W Fundacji wiemy, że nawet ta sama diagnoza (np. rzadka choroba genetyczna) oznacza indywidualny przebieg i unikalne potrzeby. Rozmawiając o potrzebach, bądźmy precyzyjni, ale unikajmy generalizowania.

Skupiajmy się na konkretnych potrzebach dziecka – na przykład na potrzebie komunikacji alternatywnej (AAC), zabawy, technologii wspomagających (AT) wsparcia fizjoterapeutycznego czy potrzeby wytchnienia dla rodziców.

4. Doceniaj współpracę i wytchnienie rodziców

Niepełnosprawność to wyzwanie całej rodziny. Rodzice potrzebują realnego wsparcia i wytchnienia, nie tylko pustych słów uznania.

• Nie idealizuj: Rodzic to nie „anioł” ani „święty”, tylko człowiek, który potrzebuje profesjonalnej pomocy, merytorycznej wiedzy i odpoczynku.
• Doceniaj postępy: Pytaj o sukcesy – o nowy dźwięk, nowy ruch, nowe narzędzie do komunikacji, a nie o prognozy czy ograniczenia.

5. Pytaj i ucz się

Jeśli nie wiesz, jak się zwrócić, najlepiej jest zapytać. Otwartość i chęć poznania to klucz do udanej relacji i integracji.

W Fundacji „Jestem Tam” jesteśmy, JESTEŚMY TAM – gotowi nie tylko prowadzić terapię, ale i dzielić się wiedzą, aby komunikacja na temat niepełnosprawności i chorób rzadkich była zawsze oparta na prawdzie, precyzji i szacunku dla ludzkiej godności.

Chcesz dowiedzieć się więcej o naszym holistycznym podejściu i sposobach pracy? Zapraszamy do kontaktu!